وبلاگ منصور نصيری

صفحه آخر روزنامه شرق ديروز

بله عصبانی هستم، بسيار هم عصبانی هستم. هم من و هم دوست و همکار عزيزم منصور نصيری. هرگز در عصبانيت هيچ ‏ننوشتم اما اين بار نمی‌شود، دارم خفه می‌شوم. شايد آن دزد محترم پيش خودش بگويد عصبانی باش تا بميری هيچ غلطی هم ‏نمی‌توانی بکنی مگر قبلی‌ها که اين همه داد و فرياد کردند دستشان به کجا رسيد؟ عکس را چاپ کرديم، خوب کاری کرديم. ‏اسم عکاس را نزديم، دستمان درد نکند. برای عکس از خودمان تيتر و زيرنويس زديم، می‌تونيم. حق هم دارد. از ماست که بر ‏ماست. وقتی يک روزنامه پرتيراژ و پرمخاطب به خود اجازه می‌دهد که عکس يک عضو انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ‏ايران را بدون کسب اجازه و بدون ذکر نام و با زيرنويس جعلی به چاپ برساند و آب هم از آب تکان نخورد و هيچ کاری هم از ‏دست عکاس و انجمن صنفی و هيچ تشکل ديگری بر نيايد و هيچ کس و هيچ جايی نباشد که بتوانی کوچکترين اعتراضی کنی ‏طبيعی است که هر که از راه برسد، به خود اجازه می‌دهد که بدون کوچکترين فکری چنين کند. ‏
آقا يا خانم محترم سارق آن لحظه که اين عکس را برای چاپ در صفحه آخر روزنامه شرق روز چهارشنبه 18 مرداد انتخاب ‏کرديد پيش خودتان چه فکر کرديد؟ آيا فکر نکرديد که اين عکس يک عکاس دارد؟ آيا از خودتان پرسيديد که عکاس اين عکس ‏که از همکاران سابق خودتان در آن نشريه بوده و ده‌ها مقاله‌اش در آن روزنامه به چاپ رسيده پس از ديدن عکس ِ بدون نامش ‏چه عکس العملی دارد؟ آيا به اين فکر نکرديد که يک عکاس ايرانی الان لبنان چه می‌کند و چگونه خود را به آنجا رسانده؟ ‏آيا می‌دانيد منصور نصيری برای رساندن خود به لبنان 10 روز تمام در همين تهران خودمان با چه مشکلاتی مواجه بود و چند بار ‏به سفارت سوريه و لبنان مراجعه کرد؟ و يا برای تهيه بليط دمشق با چه مشکلاتی مواجه شد؟ و يا چه هزينه ای را بدون هيچ ‏کمک و حمايتی متحمل شده است؟ ‏
حالا بد نيست به اين سوال ها هم جواب دهيد: شما در زير نويس عکس آورده ايد که: بحبوحه جنگ. تصویر جوانی لبنانی در ‏آرایشگاهش كه از عكاس می‌خواهد عكسی از او نگیرد. اما تصویری كه بر آینه افتاده، گویای همه چیز است. شما از کجا متوجه شديد که ‏اينجا لبنان است؟ از کجا فهميديد که آن جوان لبنانی است؟ و از کجا به اين ‏مهم دست يافتيد که اينجا آرايشگاهش است؟ و اينکه او می‌خواهد عکاس از او عکس نگيرد را چگونه توجيه می کنيد؟ ‏
اين عکس در دمشق گرفته شده و آن جوان هم سوری است و آنجا هم آرايشگاهش نيست و در حال خداحافظی با عکاس بوده و ‏نه منع او از عکاسی. ‏
آيا بهتر نبود قبل از ارسال اين عکس برای چاپ با دبير سرويس عکس روزنامه شرق آقای کوثری مشورت می‌کرديد؟ آيا ‏شايسته نيست به مشی و سياست نشريه خود و اخلاق حرفه ای احترام بگذاريد؟ بزرگان شرق که غرق در سياستند و از اين ‏موضوعات دور، شما به خاطر حضور آبرومند خود در اين عرصه چنين نکنيد.

عليرضا نيک نژاد
مدير سايت عکاسی